Bizimle iletişime geçin

Profiller

GÖZÜ KARA | ANNEMIEK VAN VLEUTEN

Annemiek van Vleuten, Cyclist Türkiye’ye acının üstesinden nasıl geldiğini, korkunç Rio 2016 kazası sonrası şüphelerini ve kadın yarışlarının neden kısıtlı olduğunu anlattı

Röportaj Mark Bailey Fotoğraf Chris Blott

Üzerine uzun siyah bir hırka giymiş Annemiek van Vlueten; masa oyunları, futbol takımı FC Twente’nin gel gitli formu, dalış ve epidemiyoloji alanında yüksek lisans derecesi hakkında sohbet ederken mutfağının tezgahında sebzeleri doğruyor. Duvarında asılı, kusursuz bir pozisyonunda van Vlueten’i gösteren tuval baskı, şefinin dünyanın en iyi kadın bisikletçi olduğunu hatırlatıyor.

36 yaşındaki Van Vleuten’in çelik gibi sinirleriyle ün yaptığı göz önüne alındığında, şu an içinde bulunduğu huzur tuhaf görünüyor. Vleuten, 2011’de Tour of Flanders, Giro Rosa, La Course, iki kez Dünya Zamana Karşı Yol Şampiyonluğu ve Kadınlar WorldTour birinciliğine kadar büyük başarılar elde etti. Ancak Hollandalı bisikletçi çizgi roman kahramanlarına yaraşır geri dönüşüyle ünlü.

Uzuvları kaldırımın kenarında bükük halde yattığı, Rio 2016’da kan dondurucu kazadan geri döndükten yalnızca bir ay sonra Belçika Turu’nu kazandı. 2017 La Course’da, Col d’Izoard’da gerçekleştirdiği atakla Strava segmentinde efsanevi bir süre kaydetti. Vleuten’in süresi aynı gün yalnızca iki Fransa Turu’nda yarışan erkek bisikletçi tarafından geçilebildi. Son olarak 2018’de son 90 kilometresini kırık bacakla tamamladığı Dünya Yol Şampiyonasını yedinci sırada tamamladı. 2019’da ise Yorkshire’daki dünya şampiyonasında attığı solo atağıyla gökkuşağı mayoyu bir kez daha üzerine geçirdi.

Yine de Vleuten, insanların zannettiği gibi acıya meftun bir süper kahraman olmadığını söylüyor. “Hayır, gerçek şu ki acı çekmekten nefret ederim ama acı çekme konusunda iyiyimdir. Belki de acıdan nefret etmemin sebebi budur, çünkü limitlerimi zorlayabileceğimi bilirim ve bu da daha çok acı demek. Özellikle zamana karşıyı hiç sevmem. Malumunuz onda da oldukça başarılıyım.”

Mitchelton-Scott bisikletçisi amansız bir rekabetçi fakat bisiklet dışında bir yaşam olduğunun farkında. Tatillerinde dalış yapmanın ve futbol izlemenin yanı sıra İspanyolca ve İtalyanca eğitimi alıyor, biyografiler, tarihsel romantizmler okuyor, gitar çalıyor ve “Settlers of Catan” oyununu arkadaşlarıyla oynuyor.

“Dengeli bir yarışçı olmaktan gurur duyuyorum” diyor van Vleuten . “Ara vermek mental sağlığım için faydalı. Zihinsel bir şarj gibi. Marianne Vos iyi bir arkadaşım ama bisiklet dışında da birçok dosta sahibim. Bazen üniversite yıllarına geri dönmek, biraz alkol almak ve rahatlamak iyidir.”

Üniversite sonrası ofis içinde çalışan van Vleuten , normal yaşam ve profesyonel manada bisiklet işi arasındaki farkı çok daha iyi anlamış. “Bazen nefret ettiğim ofise geri döndüğümü hayal ediyorum ve kendime ‘Ah, bugün yağmur yağıyor diye şikayet etme çünkü bisiklet çok daha güzel’ diyorum.

“Bir bisikletçinin yaşamının ne kadar güzel olduğu konusunda gerçekçiyim. Bazen takım arkadaşlarım serzenişte bulunuyorlar. Eğer sıradan bir iş deneyimi yaşasalardı böyle düşünürler miydi diye merak ediyorum.”

Gökkuşağını kovalamak

Üst kattaki pencerenin önüne asılmış iki gökkuşağı mayo sayesinde, Amsterdam’ın 80km güneydoğusunda bulunan Wageningen banliyö sokağında, hangisinin van Vlueten’in evi olduğunu bulmak oldukça kolay. Innsbruck’ta düzenlenen 2018 Dünya Şampiyonası’nda van Vleuten, bir yıl önceki galibiyetini, 27.8km’lik parkuru olimpiyat şampiyonu Anna van der Breggen’in 28 saniye önünde tamamlayarak tekrarladı.

“Vücudumdaki her şey durmam için bana haykırıyordu” diyor van Vleuten. “Bu hayatta kalmanız gereken bir irade savaşıdır. Bir ses, ‘Pedal çevirmeyi bırak’ der ve sen de ‘Hayır, dozu daha da arttırmalıyım’ diye yanıtlarsın. Aklımdan bir sürü düşünce geçiyordu. Ayrıca acıya karşı sürebiliyor olmalısınız. İki kez dünya zamana karşı şampiyonu olan çok az isim var, bunu üç kere yapan ise yok. Gelecek adına güzel bir motivasyon. iki kez kazanan çok fazla isim yok.”

155.6km’lik Dünya Şampiyonası’nda yaşadığı kaza, van Vleuten’in diz kapağının kırılmasına neden oldu. Sonuç çifte şampiyonluk şansının sona ermesiydi. “MR’ı gördüğümde buna inanamadım” diyor van Vleuten. “Kaza sonrası aşırı derecede ağrım vardı. Fakat tırmanışın üstesinden geldim ve hatta tek bacakla herkesi gerimde bırakıyordum. Yine de çok kötü hissettiriyordu. Bense dizimde sadece iç kanama olduğunu düşündüm. Kazanma hevesim için zorladım. Sadece önümde bir kaza meydana geldiği için kazanamayacağımı kabul edemedim. Kazanma iradem acıdan daha etkili.”

Van Vlueten kış aylarını dizinden geçirdiği ameliyat sonra girdiği rehabilitasyon dönemiyle geçirdi. Ancak sakatlık başarılarla dolu bir sezonu gölgeleyemezdi. Van Vleuten özellikle Giro Rosa’yı kazanmış olmaktan dolayı gurur duyuyordu.

“Eski sportif direktörüm Giro’yu asla kazanamayacağımı söylemişti. Bu nedenle galibiyetin benim için ayrı bir anlamı vardı” diyor. Yokuş zamana karşı Campo Moro’yu 2 dakika 29 saniye farkla kazanması performansının zirve noktasıydı:

“Son iki kilometre düz olduğu için zamana karşı bisikletimi sürme kararı aldım. İlk bölüm ise Alpe d’Huez’i zamana karşı bisikletiyle çıkmak gibiydi. Devrimci bir karardı. Test ve modellemelerle tüm hesaplamaları yaptık. Ayrıca birçok keşif sürüşünde bulundum. Buna karşın yine de, zamana karşı bisikletiyle %10 eğimde 3-4 km sürmem gerekiyordu.”

Wageningen Üniversitesi’nde epidemiyoloji yüksek lisansını takiben, Van Vleuten performansa bilimsel yaklaşımların sıkı takipçisi: “Çalışmalarım beni sorgulayıcı biri haline getirdi. Eğer antrenörüm bir antrenman programı önerdiyse, mutlaka nedenlerini sorarım. Bilimsel çalışmaları okumaktan keyif alıyorum ve Twitter’da ilginç bilimsel görüşler hakkında tivit atan kişileri takip ediyorum.”

Dayanıklılığının bir başka gösterisinde van Vleuten, Giro’yu kazandıktan sadece iki gün sonra, son 25 metrede Van der Breggen’i yakalayarak bir saniye farkla kazandığı 118 km’lik La Course’da sahneledi.

“Toparlanma için yalnız bir günüm vardı, Giro’yu koşmayan Van der Breggen’in bacakları ise çok daha tazeydi. Atağını gerçekleştirdiğinde bir yarım vazgeçmek istiyordu ancak kendime, ‘Bitişe kadar kendini zorla’ dedim. Son viraja geldiğimde Van der Brreggen’in yavaşlamaya başladığını gördüm. Bu nedenle vücudumdaki tüm enerji kırıntılarını onu yakalamak için kullandım.”

Eğlence insanı

Küçük bir çocukken van Vleuten, bisiklet kadar futbol, jimnastik ve at sürüşünden keyif alıyordu. Geçmişte okula kırmızı beşinci el Peugeot yarış bisikletiyle gidip geldiğini söylüyor. “Okula doğru 1km’lik yolculuklarıma başladığım dönemi hatırlıyorum” diyor van Vleuten. “Sadece sekiz yaşındaydım.”

Van Vleuten ayrıca Tour’u izlemeyi de seviyormuş: “Özellikle de, Rabobank zamanı Hollandalılar pelotonun önündeyken. Peter Winnen, Leon van Bon ve Michael Boogerd’i hatırlıyorum.”

Futbol birincil tutkusu olarak kaldı, ancak 2005 yılında çapraz bağını yırttıktan sonra doktoru daha fazla bisiklet sürmesini tavsiye etti.

“Formda kalabilmek için bir bisiklet satın aldım çünkü öğrencilik yıllarımda kilo almıştım. Arkadaşlarım beni eğlenceye düşkün biri olarak biliyordu ve aslında ben de bugün bisiklet hakkında bu kadar ciddi olduğuma inanamıyorum. 2007’de yarışmaya başladım ve gittikçe daha da fanatik oldum. Ardından 2008’de oksijen ölçümleri ile fiziksel bir teste girdim ve milli takımdaki kızlarla aynı değerlere sahip olduğumu öğrendim. O noktada durup, ‘Hey, başarılı olabilirim’ dedim.”

Üniversitenin ardından van Vleuten, ofis işiyle eş zamanlı olarak DSB Bank-Nederland Bloeit takımına katıldı. “İlk başlarda yarışmaktan kaynaklı çok gergindim. Stresten kurtulmam 20 yaşıma mal oldu” diyor van Vleuten. “İlk başlarda yarışmaktan nefret ediyordum ama sonrasında hoşuma gider oldu.”

2010’da ofis içindeki işini bırakan van Vleuten, UCI takviminde 25 podyum derecesi yaptı. “Bisikletçi olarak maaşım aylık 800€’ydu. Bu nedenle profesyoneldim diyemem. Ama bunu başarabileceğime inandım.”

2011’de ise Tour of Flanders’ı kazandı. “Kabuğumu kırdığım yarıştı” diyor van Vlueten. “Geçmiş başlı başına Flanders’ı değerli bir yarış yapıyor ama erkeklerle aynı gün koşulması daha da değerli hale getirdi. Eski sportif direktörüm Jeroen Blijlevens, “Diğer yarıları kazanmaya başladığını göreceksin’ demişti. Haklıydı. Büyük yarışları kazanmak için ilk adımdı.”

Kaza ve öğrenme süreci

Van Vleuten’in zirve yolculuğu dramasız olamazdı. Yarışı altın madalya pozisyonunda götürürken Rio 2016 Olimpiyat Oyunları Yol Yarışı’nda geçirdiği kaza korkutucuydu. Aynı kaza, ekran başındaki van Vleuten’in annesi Ria’yı da perişan bıraktı. “Öldüğünü zannettim” diye itirafta bulunuyor Ria sonraları.

Kaza YouTube’un en çok tıklanan videolarından birine dönüştü, ancak Van Vleuten’in aklında kalanlar sınırlı. “Bilincimi kaybettim” diyor. “En önde tek başımaydım ve arkamdan gelen Mara Abbott’ın iyi bir inişçi olmadığını biliyordum. Buna rağmen risk alma niyetinde değildim ama bir virajı yanlış hesapladım. Ekrandan korkunç göründüğünün farkındayım ama son sakatlığım çok daha kötüydü.”

Üç lomber omurga kırığı, şiddetli sarsıntı ve 24 saat yoğun bakım kulağa yeterince kötü geliyor, ancak bir ay sonra Belçika Turu’nu kazandı. Van Vleuten Rio anılarıyla barışmış görünüyor.

“Rio kazasını gördüm çünkü insanlar tekrar ve tekrar bana gösteriyordu. Birinin düştüğünü görüyordum ama o kişinin ben olduğuma dair bir his edinemedim. Ancak insanların tek isteği bana kazayı göstermekti. İnsanların böyle olduğunu kabul ediyorum. Fakat benim açımdan Rio’nun hikayesi bu kaza değildi. Benim penceremden hikaye herkesi yokuşta silkeledim ve altın madalyaya doğru ilerliyordum.”

Bu, Van Vleuten’in Giro Rosa gibi yarışlarda daha sonraki başarısını körükleyen mentaliteydi. “Rio bana düşündüğümden çok daha iyi bir tırmanışçı olduğumu gösterdi” diyor van Vlueten. “Belçika’daki galibiyetim tek kelimeyle rahatlamaydı çünkü yarıştan üç gün önce dahi Rio’nun etkilerini üzerimde taşıyordum. Uyuyamıyor yahut yemek yiyemiyordum. Üstelik herkesin önünde bir kez daha kaza yapmak istemiyordum. İnsanlar beni etiketleyecekti: “Ne zaman formda olsa, baskıyı kaldıramıyor. Şimdi, Bergen’den sonra annemle birlikte resmimi gördüğümde, yüzümde rahatlama görüyorum. ”

Podyumda 2008’de uzun bir hastalıktan sonra ölen merhum babası tarafından hediye edilen şans küpelerini gösterdi. “Küpeler ben, babam ve annem arasındaki bağ gibi” diyor van Vlueten. “Rio’da da o küpeleri takıyordum ama kazadan sonra anneme şans getirmediklerini söyledim. Annem bana baktı ve ‘Bence sana çok fazla şans getirdi’ dedi.

Van Vleuten, Van der Breggen, Vos ve Ellen van Dijk bisiklet sporunun zirvesindeyken, seçkin bir Hollandalı bisiklet fabrikasının ürünü olduklarını varsaymak kolay, ancak durum böyle değil.

“Hollandalı kadın bisikletçilerin başarılı olmasının ilk sebebi, okula yahut alışverişe giderken her birimizin ulaşımını ufak yaşlardan itibaren bisikletle gerçekleştiriyor olmamızdan geliyor. Bu kültürün bir parçası olmaktan gurur duyuyorum. Ve oldukça güçlüyüz. Bir sözümüz var: ‘Şeker değilsin ki yağmurda eriyesin.’

Her şatta bisiklet sürebiliyoruz. Ayrıca Hollanda’daki kadınlar son derece bağımsız. İngiltere veya Avustralya, bir sisteminiz var, üstteki kızlarla ilgileniliyor, ancak hepsini kendimiz yapıyoruz. Kendi başıma bir antrenman kampına gittiğimi gören takım arkadaşlarım şaşırıyor. Ancak Hollandalı kızlar son derece kendilerine güvenli, bağımsızdır ve bu karakteristik özellikler herhangi bir sporcunun güçlü yanıdır.”

Şimdiye kadarki başarısından memnun olmayan van Vleuten kendine yeni hedefler koyuyor: “Tokyo Olimpiyatları büyük bir hedef – hem zamana karşı hem de yol. Ayrıca antrenörüm geçenlerde “İsviçre’de düzenlenecek 2020 Dünya Şampiyonası’nda Innsbruck’ta olduğundan daha yüksek irtifalara çıkıldığını yazan bir mesaj attı. Alabileceğim en iyi mesajdı.”

KADIN BİSİKLETİNİN GELECEĞİ ÜZERİNE 

DAHA FAZLA PRESTİJLİ KADIN YARIŞI

Tüm büyük yarışların kadın versiyonlarına ihtiyacımız var. Paris-Roubaix, Tour de France, Tour de Suisse, Dauphine ve bahar klasikleri. La Course gibi erkeklerinkiyle aynı gün düzenlenmeli. Ama bunu yapabileceklerini düşünebileceğimiz bir Tour de France’ımız yok. Amstel Gold iyi bir örnek çünkü birçok kadın izleyici artık yarışa geliyor. Harika bir eğlence ve sporumuz için iyi bir gelişme.

DAHA YÜKSEK MİNİMUM ÜCRET

Bir sonraki adım herkesin tam zamanlı maaş alması. Bisikletçiler Birliği tarafından birçok kadının asgari ücretten daha düşük maaş aldığını gösteren bir araştırma yapıldı (kadın profesyonellerin % 50’si yılda 10.000 Euro’dan daha az kazanıyor). Çoğu kadın bir fabrika çalışanı gibi ödeme alıyor. Bunu geliştirmemiz gerek.

STANDARTLARI YÜKSELTMEK

Kadınlar yarışı iki seviye olmalıdır: Bir WorldTour seviyesi ve bir de bunun altı. Hollanda’da amatörler lisans çıkarıp profesyonellerle yarışabiliyor. Ayrım, standartları yükseltecektir. Para ödülü düşük ama eğer yarış standartlarını arttırabilirsek, gerisi gelecektir. Tour Down Under ve Women’s Tour iyi para ödülü verilen ve geniş kitlelere ulaşan iki güzel yarış.

DAHA ZOR YARIŞLAR

Katar’daki 2016 Dünya Şampiyonası’nda, erkekler parkurunun aksine, bizlere şehir içinde turlar attırdılar ve bu hala beni kızdırıyor. Çünkü bizi aptal gibi gösterdiler. Bergen’de zamana karşıyı erkeklerle aynı tırmanışta bitirmediler. Neden? Çünkü bizim tırmanamayacağımızı düşündüler. Hadi ama bizi ciddiye almak zorundasınız.

Tokyo Olimpiyatları’ndaki zamana karşı yarışı 20km [22.1km]. Niçin erkeklerdeki gibi 40km [44.2km] değil? Ve sadece 68 kadın katılımcı var ama erkeklerin 130. Bu sadece ayrımcılık. Bu tip şeyler beni para ödülünden daha fazla kızdırıyor.

ZAFERE GİDEN YOL

Van Vleuten’in bisiklet kariyerinin büyük anları

2008

25 yaşında van Vleuten ilk profesyonel takımı Vrienden van het Platterland’a katıldı.

2011

Nederland Bloeit ile Tour of Flanders ve Kadınlar Yol Dünya Kupası’nı kazanarak kendinden söz ettirmeye başladı

2014

Belçika Turu’nu ve üç ulusal zamana karşı şampiyonluğundan ilkini kazandı

2016

Rio Olimpiyatları’nda yarışı önde sürdürürken düştü. Bir ay sonra ikinci kez Belçika Turu’nu kazandı.

2017

Bergen’de ilk kez zamana karşı dünya şampiyonu oldu. Aynı sezon Holland Ladies Tour ve Great Ocean Road Race’i kazandı.

2018

Giro Rosa, La Course, dünya zamana karşı şampiyonluğu ve Women’s WorldTour’u kazanarak en başarılı yılının keyfini sürdü.

2019

Yorkshire’daki olağanüstü solo atağıyla en yakın rakibine 2 dakikadan fazla fark atan Vleuten, dünya yol şampiyonu oldu.

Hollanda bisikletini merkeze alan Şubat sayımızı hemen satın almak için tıklayın.

E-Posta Bülteni

E-Posta bültenimize abone olun, en son haber ve röpörtajlardan ilk sizin haberiniz olsun!

Bir sonraki:

SZYMON REKITA

Kaçırmayın:

AYDIN AYHAN GÜNEY

Yorumlar için tıklayın

Cevapla

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Öne Çıkanlar

DECATHLON İLE #SPORADEVAM | BİSİKLETİNİZLE KEYİFLİ BİR HAFTA SONU GEÇİRMENİZİ SAĞLAYACAK İPUÇLARI

Editoryal

LUKASZ PÖSTLBERGER ARI SOKMASI YÜZÜNDEN ABANDONE OLDU

Haberler

AKILLI BİSİKLET SİSTEMİNE ZARAR VERENLER HAKKINDA YASAL İŞLEM

Haberler

HER ŞEYİ KARARINCA YAPMANIN FAYDASI

Editoryal

Bağlan
E-Posta Bülteni

E-Posta bültenimize abone olun, en son haber ve röpörtajlardan ilk sizin haberiniz olsun!