Londra’daki velodromda Recep Ünalan‘ın point race son sprinti bittiğinde, Türk pist bisikleti tarihinde yeni bir sayfa açılmıştı. 2026 Masterlar Dünya Şampiyonası’nda 35-39 yaş kategorisinde ikinci olan milli takım antrenörümüz, yıllar önce elit seviyede kıl payı kaçırdığı dünya podyumuna bu kez masterlar seviyesinde çıktı. Üstelik bu madalya, Türkiye’nin pist bisikletindeki ilk dünya şampiyonası madalyası olarak kayda geçti. Bu hikâye bir madalyadan çok daha eskiye uzanıyor: Türkiye’de tek bir velodrom bile yokken UCI kampında pistle tanışan bir gencin, bugün dünya rekorlarının kırıldığı Konya Velodromu’nda yeni nesli yetiştiren bir antrenöre dönüşmesinin hikâyesi bu. Pedaldan başlayıp pistte tamamlanan bu yolculuğu, onun ağzından dinledik.
Cyclist Türkiye: Bisikletle tanışma hikâyen nasıl başladı? Seni bu spora bağlayan ilk etken neydi?
Recep Ünalan: Pek çok çocuk gibi benim için de bisiklet önce bir özgürlük ve oyun aracıydı. Ancak pedal çevirdikçe hissettiğim o hız, rüzgâr ve kendi sınırlarımı keşfetme arzusu beni bu spora bağlayan ilk etken oldu. Mahalle aralarında başlayan bu tutku, zamanla bir hobi olmaktan çıkıp disiplinli bir yaşam tarzına ve sporculuk kariyerine dönüştü.
Cyc: Yol bisikleti ile pist bisikleti arasında geçiş yapma sürecin nasıl gelişti?
RÜ: Aslında yol bisikleti ile pist bisikleti birbirinden ayrı değil, her zaman birlikte ilerleyen iki branş. Federasyonumuzun 2010 yılında başlattığı projeye dahil olduktan sonra, 2012 Londra Olimpiyatları hedefiyle velodromda tam anlamıyla hazırlıklara başlamıştım. O süreç ikisini harmanlayarak ilerlememi sağladı.
Cyc: Kariyerinde pist bisikletinin çok özel bir yeri var. Pistte yarışmak senin için ne ifade ediyordu?
RÜ: Pistte pedal çevirirken sadece rakibinle değil, zamanla, rüzgârla ve kendi hamlelerinle de yarışırsın. Her şey bir satranç tahtasında taşları doğru zamanda oynamaktan ibarettir. Doğru tekerin arkasına girmek, o milimetrik boşluğu kollamak ve en önemlisi rakibin hamlesini önceden okuyabilmek… Velodromun o büyüleyici atmosferi, zihinsel berraklıkla fiziksel sınırların kusursuz bir dansıdır.
Cyc: Pist bisikletinde elde ettiğin başarılar nelerdi ve sporculuk kariyerini nasıl etkiledi?
- 2011 Pist Bisikleti Dünya Kupası, Cali: 4.
- 2012 U23 Avrupa Pist Bisikleti Şampiyonası: 4.
- 2026 Masterlar Dünya Şampiyonası, 35-39 yaş, Point Race: 2.
RÜ: Bu dereceler, antrenörüm Mutlu Erçevik ile birlikte, Türkiye’de velodrom bulunmayan bir dönemde dünya devleriyle kafa kafaya yarışabileceğimi kanıtladı. Yol bisikleti kökenli bir sporcu olmama rağmen, Mutlu Hoca’nın teknik yönlendirmeleri ve stratejik vizyonuyla taktik, dayanıklılık ve sürat isteyen Omnium’da dünyanın en iyileriyle yarıştım. Kolombiya ve Portekiz’deki dördüncülükler, uluslararası elit seviyede podyumu zorlayabileceğimi gösterdi. Bu başarılar, tesis eksikliğine rağmen doğru ve disiplinli bir çalışmayla dünya genelinde ses getirilebileceğini hem bana hem de Türk bisiklet camiasına gösterdi, motivasyonumu hep en üst seviyede tuttu. Aynı zamanda Mutlu Hoca’nın yanında edindiğim vizyon, aktif sporculuğu bıraktıktan sonra Pist Bisikleti Milli Takım Antrenörü olmamın temelini attı.
2026’daki Masterlar Dünya Şampiyonası ikinciliği ise kariyerimin en duygusal ve taçlandırıcı anı oldu. Londra’da kazandığım bu gümüş madalya Türk pist bisikleti tarihinin dünya şampiyonalarındaki ilk madalyası oldu. Elit kategoride kıl payı kaçırdığım o podyuma yıllar sonra masterlarda, Mutlu Erçevik’le attığımız sağlam temeller sayesinde çıktım. Bu madalya, içimde kalan podyum ukdesini kapattı.
Cyc: O dönemki imkânlarla bugünkü şartları kıyasladığında neler söylemek istersin?
RÜ: Ben pist bisikletiyle ilk kez UCI’ın eğitim kampında tanışmıştım, çünkü o dönem ülkemizde antrenman yapabileceğimiz bir pist bile yoktu. Bugün ise gençlerimizin elinin altında, üzerinde dünya rekorunun kırıldığı inanılmaz hızlı, olimpik bir pist var. Sporcularımız artık yılın 365 günü kesintisiz olarak dünya standartlarındaki Konya Velodromu’nda çalışabiliyor.
Cyc: Şu anda pist bisikleti milli takımında en çok hangi konulara odaklanıyorsun?
RÜ: Başta, sporcularımızın modern pist bisikleti teknolojisine tam uyum sağlaması ve antrenman metotlarımızı bilimsel verilere dayandırmak geliyor. Bu tek başına yürütülen bir süreç değil. Baş antrenörümüz Mutlu Erçevik, yardımcı antrenörümüz Nazım Bakırcı ve ben tam bir uyum içinde çalışıyoruz. Kendi sporculuk dönemlerimizde edindiğimiz uluslararası tecrübeyi bu kadroyla birleştirip üç ana başlığa yoğunlaşıyoruz.
Aerodinamik ve aero pozisyon: Pistte saliseler şampiyonu belirler. Rüzgâr direncini minimuma indirecek en iyi pozisyonu bulmaya ve sporcuların bunu bisiklet üzerinde koruma alışkanlığı kazanmasına odaklanıyoruz.
Yeni nesil ekipman ve dişli seçimi: Dünyadaki teknolojik gelişmeleri yakından takip ediyoruz. Sporcuların anatomisine özel üretilen kadroların verimli kullanılması ve yarış stratejisine göre en doğru dişli kombinasyonunun seçilmesi için teknik analizler yapıyoruz.
Genç yeteneklerin keşfi ve altyapı: Ben bu disiplinle UCI kampında tanışmak zorunda kalmıştım, şimdiki gençlerimiz çok erken yaşta Konya Velodromu’nda tanışıyor. Amacımız, dünya rekorlarının kırıldığı bu pistte taktik zekâya ve elit güce sahip yeni bir pist bisikleti jenerasyonu yetiştirmek.
Cyc: Bir sporcuda “bu çocuk pist bisikletçisi olur” dedirten özellikler neler?
RÜ: Baştan da söylediğim gibi pist ve yol bisikleti etle tırnak gibi, birbirini sürekli besleyen iki disiplin. Ama bir sporcuyu pistte öne çıkaran çok spesifik özellikler var. Yetenek taramasında üç şeye bakıyoruz.
Patlayıcı güç ve sürat (anaerobik kapasite): Yol bisikletçisi saatlerce süren dayanıklılığa odaklanırken, pist bisikletçisi çok kısa sürede, aniden büyük güç üretmek zorunda. Yüksek oranda hızlı kasılan kas lifine sahip olması, çok hızlı ivmelenip saniyeler içinde yüksek watt değerlerine çıkabilmesi ilk baktığımız fiziksel özellik.
Yüksek kadans yeteneği: Pist bisikletinde fren ve vites yoktur. Bu yüzden sporcunun dakikada 130-150, sprintlerde daha da yüksek devirlere çıkabilmesi ve bunu bacaklarında kontrol edebilmesi gerekir. Yüksek kadansta dengesini kaybetmeyenler pist kalıbına uygundur.
Taktik zekâ ve refleks: Velodromda yarışlar çok dar bir alanda, yüksek süratle ve dip dibe koşulur. Arkadan gelen hamleyi hissetmek, boşluğu gördüğü anda oraya dalmak ve soğukkanlı kalmak gerekir. Korkusuz, refleksi keskin, oyun okuyan çocuklar pistte hemen öne çıkar.
Cyc: Türkiye’de pist bisikletinin mevcut seviyesini nasıl değerlendiriyorsun?
RÜ: Türkiye’de pist bisikleti, özellikle son dönemde attığımız adımlarla kabuğunu kırdı ve uluslararası elit seviyede söz sahibi bir ülke konumuna geldi. Teknik kadronun emeğinin ve sporcularımızın performansının meyvelerini doğrudan dünya sıralamalarında ve kürsülerde topluyoruz.
Genç yeteneğimiz Ramazan Yılmaz, U23 Avrupa Pist Bisikleti Şampiyonası’nda en zorlu kategorilerden biri olan Omnium’da Avrupa üçüncüsü olarak bronz madalyayı ülkemize getirdi. Bununla yetinmedi, 2026 UCI Pist Bisikleti Dayanıklılık Dünya Şampiyonası’nın ardından topladığı puanlarla 4.754 puanla UCI dünya sıralamasında 1. sıraya yükseldi. Bir Türk sporcunun dünya sıralamasının zirvesinde yer alması, pist bisikletinde bir ekol olmaya başladığımızın en büyük kanıtı.
Bir diğer gururumuz Mustafa Tarakçı, yıl içinde katıldığı C1 ve C2 seviyesindeki uluslararası yarışlardaki üstün performansıyla takımımıza güç kkattı. Belçika ve Çekya gibi pist bisikletinin merkezlerinde elde ettiği dereceler, sporcularımızın uluslararası rekabete ne kadar hazır olduğunu gösteriyor.
Geçmişte velodromsuzluktan bahseden Türkiye, bugün Konya Velodromu’yla, güçlü teknik kadrosuyla ve dünya 1 numarası çıkaran altyapısıyla pist bisikletinde küresel bir güç. Bu seviye bizim için bir son değil, Los Angeles 2028 yolunda güçlü bir başlangıç.
Cyc: Son yıllarda altyapıda gözlemlediğin en olumlu değişim ne oldu?
RÜ: En büyük değişim, genç sporcularımızın pist bisikletiyle çok erken yaşta tanışması ve velodroma adım attıkları ilk andan itibaren yapabileceklerine inanmaları. Pisti ilk kez yurt dışındaki UCI kampında görmek zorunda kaldığım günleri geride bıraktık. Bugün gençlerimiz Konya Velodromu sayesinde bu disipline çocuk yaşta başlıyor, pist korkusunu erkenden yenip dik virajlara ve sürat dinamiklerine çok genç yaşta uyum sağlıyor.
Eskiden uluslararası pist yarışlarında dünya devlerine karşı bir çekingenlik olurdu. Bugün altyapıdaki bir çocuk, yanı başında antrenman yapan Ramazan Yılmaz’ın U23 Avrupa üçüncüsü olduğunu ve dünya sıralamasında bir numaraya yükseldiğini, Mustafa Tarakçı’nın Avrupa’nın göbeğinde kürsüler kovaladığını görüyor. Bu rol modeller çocukların vizyonunu değiştirdi, artık hedefleri sadece Türkiye şampiyonluğu değil, dünya ve Avrupa kürsüleri. Altyapımız artık tesadüflere ya da bireysel çabalara bağlı değil. Federasyonumuzun projeleri, Konya Velodromu’nun imkânları ve teknik kadromuzun bilimsel metotlarıyla düzenli işleyen kurumsal bir yapıya dönüştü. En olumlu değişim bu sistem ve gençlerin gözündeki özgüven.
Cyc: Uluslararası arenada rekabet edebilmek için en çok neye ihtiyacımız var?
RÜ: Artık sadece yarışan değil, Ramazan ve Mustafa gibi sporcularla podyumu zorlayan, dünya 1 numarası çıkaran bir ülkeyiz. Ancak bu seviyeyi kalıcı kılmak ve olimpiyat madalyalarına dönüştürmek için en çok sürdürülebilir bir başarı sistemine, uluslararası yarış tecrübesine ve daha geniş bir sporcu havuzuna ihtiyacımız var.
Pist bisikleti saliselik taktiklerin, peloton içinde yer kapma savaşlarının ve oyun okuma becerisinin branşı. Sporcularımızın reflekslerini en üst seviyede tutabilmesi için yurt dışındaki C1, C2, Nations Cup ve Avrupa şampiyonalarında sürekli ve daha fazla start alması gerekiyor. Ne kadar çok uluslararası elit yarış koşarsak, rakiplerimizin hamlelerine o kadar güçlü karşılık veririz.
Elit seviyede harika bir jenerasyonumuz var, ama dünyada devleşen ülkelerin arkasında yüzlerce sporculuk havuzlar bulunuyor. Altyapı projelerimizi büyütüp yol bisikletinden piste yetenek aktarımını hızlandırarak Ramazanların, Mustafaların sayısını artırmamız gerekiyor. Takım içi rekabet büyüdükçe uluslararası arenaya çıkan sporcunun kalitesi de katlanır.
Cyc: Türk sporcular pist bisikletinde hangi disiplinlerde daha başarılı olabilir?
RÜ: Sporcu havuzumuzun yapısına ve son uluslararası başarılarımıza baktığımızda, madalyaya en yakın yolun dayanıklılık (endurance) ve çoklu disiplin yarışları olduğunu görüyoruz. Yol bisikleti kökenli bir altyapıdan gelmemiz ve sporcularımızın yüksek oyun zekâsı bizi bu disiplinlerde öne taşıyor.
Omnium: Benim sporculuk döneminde dördüncülük elde ettiğim, bugün Ramazan Yılmaz’ın U23 Avrupa üçüncüsü olduğu branş. Scratch, tempo yarışı, eleme ve puan yarışının birleşiminden oluşuyor. Yol bisikletinin dayanıklılık temelini pistteki taktik zekâyla birleştiren sporcularımız için biçilmiş kaftan.
Points Race (Puan Yarışı): 2026’da Londra’da Masterlar Dünya ikinciliğini kazandığım disiplin. Dayanıklılık, peloton içinde doğru pozisyon alma ve saliselik sprint zamanlaması gerektiriyor. Türk sporcuların yarış içindeki konsantrasyonu ve oyun okuma becerisi bizi bu mücadelelerde podyumun güçlü adayı yapıyor.
Madison: İkişer kişilik takımlarla, bayrak yarışı mantığıyla koşulan, yüksek tempo ve eş zamanlı taktik beceri isteyen bir branş. Ramazan Yılmaz ve Mustafa Tarakçı gibi birbirini iyi tanıyan, uluslararası tecrübesi yüksek sporcularımızın uyumuyla bu branşta gelecekte büyük kürsüler göreceğimize inanıyorum.
Elimination (Eleme Yarışı): Her turda arkada kalanın elendiği, tamamen kaos yönetimi, soğukkanlılık ve refleks branşı. Dar alanda bisiklet kontrolü yüksek, baskı altında hata yapmayan Türk sporcuları burada rakiplerine karşı büyük avantaj sağlıyor.
Özetle, saf sürat gerektiren kısa mesafe sprint branşlarından çok, yol bisikleti dayanıklılığını, yüksek kadans gücünü ve keskin taktik zekâyı birleştiren Omnium ve dayanıklılık temelli pist disiplinlerinde daha başarılıyız.
Cyc: Pist bisikletinin Türkiye’de hak ettiği noktaya gelmesi için senin hayalin nedir?
RÜ: En büyük hayalim, Konya Velodromu ile başlattığımız bu kıvılcımı tüm ülkeye yayarak Türkiye’yi dünyanın önemli pist bisikleti ekollerinden biri haline getirmek ve Olimpiyat Oyunları’nda kürsüde İstiklal Marşı’mızı dinletmek. Biz tesis eksikliğine rağmen dördüncülükler çıkararak bu yolun taşlarını döşedik. Bugün dünya 1 numarası olan sporcularımız var. Hak ettiğimiz nokta, pist bisikleti denince dünyada akla gelen ilk beş ülkeden biri olmak ve bunu olimpiyat altınlarıyla taçlandırmak.
