Açıklama

Sadece bana mı öyle geldi, yoksa yaz gerçekten de ağustosun son günü aniden mi bitti? Meteoroloji Ofisi’nin kayıtlara geçen en sıcak yaz olduğunu söylediği üç ayın ardından, eylülün ilk günü – pat – sıcaklık bir anda düştü. Sanki hava durumu “Sonbahar” yazan ayara getirilmiş gibiydi.
Şikâyet ettiğim sanılmasın. 20°C’de sürüşe çıkıp fazladan bir kat giyinmeyi, 30°C’de sürüşe çıkıp güneşte kurumuş domatesin dokusuna ve rengine dönmeye tercih ederim. Aşırı sıcak, aşırı soğuktan daha kötüdür ve bu yüzden sonbaharın artık bisiklete binmek için en iyi mevsim olduğuna ikna oldum. Yaz, sadece lastik kauçuğunu asfalta yapıştıracak kadar yüksek sıcaklıklar yüzünden değil, aynı zamanda her hafta sonu ülkenin yarısı bir yerden bir yere gitmek için yola çıkmaya
karar verdiği için geriledi; bu da yolları
terleyen, öfkeli sürücülerle tıkıyor. Eylülde
ise okulların açılmasıyla hepsi güvenle evlerine dönmüş oluyor.
İlkbahar da en iyi bisiklet mevsimi unvanı için güçlü bir aday, ama cazibesinin büyük kısmı kışın nihayet bitmiş olmasından kaynaklanıyor. Sıcaklıklar genellikle sonbaharın yumuşak havasına kıyasla daha serin kalıyor ve yollar hâlâ kış aylarının kiri ve çamurunu taşıyor. İlkbahar ayrıca, profesyonel yarış sezonunun başlaması beklentisiyle duygularımızla oynar; oysa sonbaharda “her şey Lombardia ile bitti” havası vardır. Bana göre bu, sonbaharda sürüşü erken kesmek için daha az sebep olduğu anlamına gelir (dürüst olalım, kimse Tour of Guangxi’yi yakalamak için eve koşmuyor).
Kış ise hâlâ bisiklet sezonu sıralamasının en altında yerini koruyor; tabii hâlâ “uzun, yavaş, temel antrenman” mantrasına tutunan ve sürüşten sonra çoraplarını mikrodalgada çözmeyi seven mazoşistlerden biri değilseniz. Benim için kış iki şey demektir: Televizyonun karşısında turbo trainer ve saatler ileri alındığında yapacağım sürüşleri planlamak.
Hangi türden bir bisikletçi olursanız olun, bu sayıda sizin için harika rotalar ve en iyi kış ekipmanlarını hazırladık. Sonbaharın tadını çıkarın, sürerken akıp gitmesine izin vermeyin.