Sloven bisikletçi Primoz Roglic kariyerin iniş ve çıkışlarını çok özel bir röportajla Cyclist Türkiye’ye anlattı.
Cyclist Türkiye: 2018 Tour de France, genel klasman için yarıştığınız ilk büyük turunuzdu ve dördüncü bitirdiniz. Pek çok insan için sürpriz oldu bu, peki ya sizin için?
Primo Roglic: Kesinlikle sürpriz olmadı. Mesele şu ki, kendimden çok fazla bir şey beklemedim, çünkü bunu yaparsanız kolayca hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. Tur boyunca, üç haftadır ilk kez zafer kazanmak için gerçek bir hamle yaptım. Gerçekten kaybedecek bir şeyim yoktu. Son hafta kendimi hala karışıklık içinde buluyordum ve hatta etap bile almıştım. Dürüst olmak gerekirse, oldukça rahatlamıştım ve sağlıklı kalmayı ve herhangi büyük bir kazadan kaçmayı başarmıştım. Bu gerçekten hoşuma gitmişti.
Cyc: Sarı mayo için yarışma deneyimi bir bisikletçi olarak size kendinizle ilgili bir şey öğretti mi?
PR: Evet, bir büyük tur kazanabileceğimi öğrendim. Hiçbir şeyin bir gecede gelmediğini fark etmeme rağmen yeteneklerime ve kendime inanıyorum. Ayrıca genel klasman mücadelesinde yer alabilecek bir bisikletçi olduğuma inanıyorum. Çünkü bunu son hafta kadar yarışabilerek kanıtladım. Turda, yarışın üçüncü haftasında iki dağ etabı alarak gerekli olan güç ve dayanıklılığa sahip olduğumu gösterdim.
Cyc: Ancak podyumun en üst basamağına atlamak için biraz Tom Dumoulin gibi zamana karşı yeteneğinizi feda etmeniz gerekecek mi?
PR: Ben öyle düşünmüyorum. Bu yıla bakarsak, zaferden çok uzak değildim. Dağ etabında her zaman lider grubun içindeydim. Zaman kaybım aslında en iyi şekilde tırmanamamış olmaktan değil de. Takım zamana karşı ve bireysel zamana karşı etaplarından dolayı oldu. Bu yıl turda bir etap kazandım çünkü zorlu bir tırmanışta atağa kalkacak ve rakipleri geride tutacak güce sahiptim. Gerçekçi olmak gerekirse, bence bu, küçük değişikliklerle ilgili bir mesele ve adımları podyumun tepesine yönlendirmek için gerekli olan şey Büyük Tur’da nasıl yarışılacağını öğrenmeye devam etmek.
Primoz Roglic: “Her yarışta öğreniyorum ancak bu durum pelotondaki her bisikletçi için aynı”
Cyc: Eski takımınız LottoNL-Jumbo, dağlarda nadiren görülebilen Team Sky’la mücadele etti. Peki, artık en zorlu etaplarda onlarla rekabet edebilecek misin?
PR: Böyle olmasını umuyorum. Elbette Sky’a rakip takım olmaya çalışacağız. Takım olarak bir yarışı kontrol etme ve atak yeteneğimize güvendik. Ancak bu tür gelişmeler bir gecede olmaz; Tur’daki Team Sky seviyesine ulaşacak bir kadro kurmak zaman ister. Yine de buna rağmen George Bennett, Steven Kruijswijk’ in yanı sıra Antwan Tolhoek ve Sepp Kuss gibi genç adamlarla doğru yönde ilerledik ve onlardan çok şey öğrendim.
Cyc: 2018’de birbirini izleyen bir haftalık üç yarış kazandın (Bask Turu, Romandie ve Slovenya turları). Bu hedeflenen bir şey miydi yoksa yalnızca güzel bir sürpriz mi oldu?
Evet, bu bir haftalık yarışlar bu sezonki ana hedefimdi ve üçünü de kazanmak, hem takımın hem de benim ne kadar güçlü olduğumuzu gösterdi. Bundan keyif aldım.
Cyc: Yalnızca altı yıl önce bisiklete başladığını düşünürsek zirveye yükselişin oldukça hızlı oldu. Yine de hala nasıl yarışılacağıyla ilgili öğrenmen gereken şeyler olduğunu düşünüyor musun?
PR: Kesinlikle. Bindiğim her yarışta öğreniyorum ancak bu durum pelotondaki her bisikletçi için aynı. Sadece daha hızlı ve daha büyük bir etkiyle öğrenmeye çalışıyorum, çünkü çok fazla tecrübem yok. Bu yüzden her yarışta keşfedecek yeni şeyler bulur ve bunlardan bir şeyler öğrenirim. Ama yine de yaşadığım ilerleme gerçekten çılgınca. Yeni bir şeyler yapmaya başladığınızda sürekli hayal kurabilirsiniz ancak bu hayaller, bunları gerçekleştirmenin ne kadar zor olduğuna odaklanmaya başlayıncaya kadar gerçekleşmez.
Cyc: Gençken bisiklet yarışları izler miydin?
PR: Pek sayılmaz. Yaz aylarında Tour de France’ı izlerdim ama sporla büyüyen diğer bisikletçiler gibi değil. Slovenya’da büyük bir spor değildi ve üstelik ben bir kayakçıydım. Bu yüzden gençken bisiklete çok fazla dikkatimi vermedim. 20’li yaşlarıma gelinceye kadar kendime uygun bir bisikletim dahi yoktu.
Sloven bisikletçi Primoz Roglic Cyclist Türkiye’ye konuştu
Cyc: Bugün Slovenya’da bisiklet sporu, senin bisikletteki başarın sayesinde büyük bir spor olarak görülüyor mu?
PR: Evet ama sadece benim sayemde değil, Matej Mohoric (Bahrain-Merida) gibi büyük yarışlar kazanan bisikletçiler sayesinde de aynı zamanda. Herşeye rağmen bu durum, daha fazla baskıyı da beraberinde getiriyor. Başlangıçta, sizi takip edenler sonuç ne olursa olsun nasıl sürdüğünüze bakarak mutlu oluyorlar. Ancak şimdi, nerdeyse her seferinde iyi sonuçlarla şımartılıyorlar ve sürekli daha fazlasını bekliyorlar. Dolayısıyla şimdi kazanamazsam üzerimde baskı oluyor. Bugünlerde iyi bir sonuç alamazsam, insanlar nedenini soruyorlar.
Cyc: Bisikletçi olmadan önce bir kayakçı olarak Gençler Dünya Şampiyonu’nuydunuz, ancak 2007’de korkunç bir kaza geçirdiniz. Bu kaza, bisiklete geçiş sebebiniz mi oldu?
PR: Pek sayılmaz. Büyük kazadan sonra beş yıl boyunca kayakla tekrar atlama yaptım ama kısa sürede en yüksek seviye için yeterince iyi olmadığımı fark ettim. 21 yaşındaydım ve Slovenya Olimpiyat takımında yapamadım. Bu yüzden büyük bir risk almaya ve bisiklete binmeye karar verdim. Gerçekten başka herhangi bir seçenek düşünmedim.
Cyc: Kayakçı olarak edindiğin deneyimler, özellikle inişlerde seni daha iyi bir bisikletçi yapar mı?
PR: Bazı açılardan evet. Hala kışın kayak yapıyorum, bu da beni gerçekten formda tutuyor. Ancak azalan becerilerime yardımcı olduğunu söylemeyeceğim. Demek istediğim, hızdan korkmuyorum ama bu bir zamanlar bir kayakçı olduğum için değil.
